PL
EN

Odporność korozyjna stali nierdzewnych w kwasach mineralnych

Odporność korozyjna stali nierdzewnych w kwasach mineralnych

Poszukuję stali kwasoodpornej na bardzo stężone kwasy mineralne.

Kwasy mineralne to mocne kwasy nieorganiczne produkowane (obecnie lub dawniej) z surowców mineralnych: kwas siarkowy(VI) (z siarki), kwas azotowy(V) (z saletry), kwas solny (z soli kamiennej), kwas ortofosforowy(V) (z fosforytów).
Ogólnie stale nierdzewne są odporne na działanie:

  • kwasu azotowego(V) w szerokim zakresie stężeń i temperatury,
  • rozcieńczonego kwasu siarkowego(VI) w temperaturze pokojowej (w wysokich stężeniach stale nierdzewne tracą pasywność powierzchni i przechodzą w stan aktywny),
  • wielu kwasów organicznych (z wyjątkiem wrzącego lodowatego kwasu octowego),
  • alkalii z wyjątkiem gorących stężonych roztworów NaOH w obecności naprężeń.

Stale nierdzewne nie są odporne na działanie środowisk kwaśnych oraz redukujących zawierających jony agresywne (halogenkowe jony chloru, bromu, jodu), które niszczą warstwę pasywną. Należą do nich środowiska:

  • rozcieńczonych lub stężonych roztworów kwasów zawierające jony agresywne, takie jak: HCl, HBr, HF oraz soli, które hydrolizują z utworzeniem tych kwasów,
  • niektóre kwasy organiczne, w tym kwas szczawiowy, mrówkowy i mlekowy,
  • roztwory chlorków o działaniu utleniającym, 
  • woda morska przy długotrwałym oddziaływaniu,
  • roztwory zawierające tiosiarczany, 
  • środowiska wodne zawierające jony chlorków w temperaturze powyżej 80°C przy równoczesnym oddziaływaniu naprężeń.

Podczas wstępnego doboru stali nierdzewnej do pracy w środowisku agresywnym można się posłużyć danymi zawartymi w zestawieniach odporności korozyjnej w różnych środowiskach pracy. Na podstawie krzywych izokorozyjnych (rys. 1-5) – można wyznaczyć zakresy stężeń i temperatur, w których można bezpiecznie stosować danych gatunek stali. Na wykresie linie łączą punkty o tej samej szybkości korozji. 
 

Kwas siarkowy
W przypadku kwasu siarkowego dodatek molibdenu w stalach austenitycznych znacznie polepsza ich odporność na korozję (rys. 1). Najczęściej stosowanymi stalami w takim środowisku są stale typu EN 1.4404 (AISI 316L) a w szczególności EN 1.4438 (AISI 317L). Gatunek stali EN 1.4401 (AISI 316) zapewnia znacznie lepszą odporność w porównaniu do gatunku EN 1.4301 (AISI 304) przy niższej koncentracji kwasu, aż do stężenia 22% w temperaturze pokojowej i do stężenia około 5% kwasu w temperaturze 60°C. W zakresie średnich stężeń kwasu siarkowego (30-80%) stale korodują szybciej, a dodatek 1,5% miedzi polepsza ich odporność na oddziaływanie takiego środowiska. Wyższą odporność korozyjną zapewniają stale wysokostopowe o strukturze austenitycznej tzw. stale „superaustenityczne” EN 1.4539 (AISI 904L), EN 1.4547 (S31256 / 254 SMO) i EN 1.4652 (S32654 / 654 SMO) oraz szczególnie stale dwufazowe ferrytyczno-austenityczne typu duplex EN 1.4507 (Ferralium 255) i EN 1.4501 (Zeron 100), które stosuje się do wyższych stężeń kwasu siarkowego (rys. 2) oraz stop niklu „Alloy 20” o stężeniu miedzi ok. 3,5%. Gatunek stali EN 1.4539 (AISI 904L) został specjalnie zaprojektowany do pracy w środowisku kwasu siarkowego. Wykazuje on dobrą odporność na oddziaływanie tego kwasu w całym zakresie stężeń do temperatury 35°C.

 

Rys.1. Krzywa korozyjna 0,1 mm/rok w czystym kwasie siarkowym (VI) – H2SO4

 

Rys. 2. Krzywa korozyjna 0,05 mm/rok w czystym kwasie siarkowym (VI) – H2SO4

 

Kwas azotowy
W przypadku kwasu azotowego dla wysokich stężeń i temperatur kwasu zaleca się zastosowanie stali wysokostopowych o strukturze austenitycznej. Odporność stali nierdzewnych na oddziaływanie tego kwasu zwiększa się wraz z dodatkiem molibdenu w udziale min 3%, a w gatunkach bardziej stopowych około 6% i więcej. W zależności od temperatury i stężenia kwasu z powodzeniem stosuje się stale Cr-Ni typu EN 1.4301 i(AISI 304) i Cr-Ni-Mo 1.4401 (AISI 316) (rys. 3) oraz ich odmiany o ograniczony stężeniu węgla EN 1.4307 i 1.4404 (AISI 304L i 316L).

 

Rys. 3. Krzywa korozyjna 0,1 mm/rok w czystym kwasie azotowym (V) – HNO3

 

Kwas ortofosforowy
Austenityczne stale nierdzewne wykazują wysoką odporność na oddziaływanie czystego kwasu ortofosforowego (rys. 4) w szerokim zakresie stężeń i temperatury. Na podstawie krzywej izokorozyjnej dla szybkości korozji 0,1mm/rok w kwasie ortofosforowym gatunek stali typu EN 1.4301 (AISI 304) może być stosowany do stężenia kwasu około 25% od temperatury pokojowej do temperatury wżenia kwasu. Dla wyższych stężeń stosuje się stale wysokostopowe zwłaszcza gatunek EN 1.4539 (AISI 904L).

 

Rys. 4. Krzywa korozyjna 0,1 mm/rok w czystym kwasie ortofosforowym (V) – H3PO4

Kwas chlorowodorowy
Typowe gatunki stali nierdzewnych typu EN 1.4301 i 1.4401 (AISI 304 i 316) powinno uważać się za nie odporne na oddziaływanie kwasu chlorowodorowego (rys. 5) w każdym stężeniu i temperaturze. Gatunki bardziej stopowe stali nierdzewnych mogą wykazywać wyższą odporność na oddziaływanie tego kwasu, maksymalnie do około 3% w temperaturze otoczenia, ale również one mogą ulegać miejscowemu atakowi korozji w formie korozji szczelinowej i wżerowej nawet dla tak małych stężeń kwasu chlorowodorowego. 
Bardziej odporne na oddziaływanie tego kwasu są gatunki wysokostopowe stali austenitycznych typu EN 1.4539 (AISI 904L), EN 1.4547 (SMO 254) i EN 1.4652 (SMO 654) ora stali dwufazowych austenityczno ferrytycznej typu duplex (SAF 2507 – EN 1.4410). Spośród wymienionych stali najwyższą odporność korozyjną w temperaturze pokojowej do stężenia kwasu 8% wykazuje stal gatunku EN 1.4652 (654 SMO) oraz dla wyższych temperatur kwasu stal typu duplex gatunku EN 1.4501 (Zeron 100). Generalnie nie zaleca się zastosowania stali nierdzewnych do pracy w takim środowisku korozyjnym. Do pracy pod stałym oddziaływaniem kwasu chlorowodorowego stosuje się stopy tytanu o znacznie wyższej odporności na korozję w porównaniu do stali nierdzewnych, w takim środowisku korozyjnym.
Najwyższą odpornością korozyjną w tak agresywnych środowiskach charakteryzują się stale wysokostopowe w następującej kolejności: stale austenityczne typu EN 1.4539 (AISI 904L), EN 1.4547 (254 SMO) i EN 1.4652 (654 SMO) oraz stale dwufazowe typu duplex EN 1.4462 (SAF 2205), EN 1.4507 (Ferralium 255), EN 1.4410 (SAF 2507) i EN 1.4501 (Zeron 100).
 

Rys. 5. Krzywa korozyjna 0,1 mm/rok w czystym kwasie solnym – HCl

 

 

Literatura

  1. Corrosion Handbook, Outokompu Stainless Steel, Ninth Edition, 2004, www.outokumpu.pl
  2. BSSA, Common names for chemicals and selection of appropriate stainless steel grades, www.bssa.com

Podobne wpisy

SSN
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.